پهپادها یا رانندگان UAS (UAS) – عنوانی که توسط وزارت دفاع ایالات متحده استفاده می شود – مدت ها توسط ارتش های جهانی استفاده شده است. ایالات متحده و انگلستان هواپیماهای بدون سرنشین را در طول جنگ جهانی اول ساخته و آزمایش کردند ، اگرچه آنها برای جنگ آماده نبودند.

اکنون که فناوری هواپیماهای بدون سرنشین تکامل یافته است ، بسیاری از کشورها استفاده از هواپیماهای بدون سرنشین در مناطق جنگی را افزایش داده اند. برخی از ابزارهای پیشرفته مورد استفاده در جنگ اوکراین و غزه ، هواپیماهای بدون سرنشین تجاری کوچکتر مانند DJI Air 3S که اخیراً به روز شده اند ، هستند. در دسترس بودن جهانی ، قیمت پایین و توانایی حمل محموله های خطرناک باعث شده است که آنها نیرویی را به حساب بیاورند. از آنجا که هواپیماهای بدون سرنشین در سالهای اخیر اصول جنگ مدرن را تغییر داده است ، تحولات مربوطه نیز در تاکتیک ها و آموزش های لازم برای خنثی کردن آنها اتفاق افتاده است.

“سرعت نیاز بیش از ظرفیت است ، بنابراین ما در تلاش هستیم تا هرچه بیشتر افراد را به افراد بیشتری آموزش دهیم و سعی کنیم هرچه سریعتر در این مورد رشد کنیم تا نیاز را برآورده کنیم.” مدرسه تخصصی در Fort Flow ، اوکلاهما. این مرکز به طور رسمی به عنوان دانشگاه مشترک سیستم های هوایی هواپیمایی کوچک (C-SUAS) شناخته می شود و به طور خلاصه JCU نامیده می شود.

این اولین آکادمی در نوع خود است که در آن سربازان همه شاخه ها مهارت های لازم برای شناسایی و دفع پهپادهای کوچک و تجاری را می آموزند. هدف JCU آموزش حدود 5 سرباز در سال برای مبارزه با هواپیماهای بدون سرنشین فردی و گروهی با استفاده از سیستم های مختلف است.

JCU از سیستم های تسلیحاتی آشنا و نه آشنا استفاده می کند

ایالات متحده در حال حاضر با کمک سیستمی به نام خودرو-آگنوستیک پالت شده ماژولار ISR (خون آشام) L3harris ، که از موشک استفاده می کند ، با هواپیماهای بدون سرنشین روسی سروکار دارد. قبل از تشکیل JCU ، تکنیک های آموزش ضد Drone کاملاً جداگانه بود و هر شاخه روش های خاص خود را با استفاده از سیستم های مختلف سلاح ایجاد می کرد. هدف JCU تمرکز این آموزش ها و ایجاد یک رژیم استاندارد نه تنها برای ارتش ایالات متحده بلکه برای آژانس های فدرال و متحدین است. این مدرسه تئوری و تمرینات واقعی را برای ایجاد درک جامع از چگونگی مبارزه با این تهدید رو به رشد ترکیب می کند. دوره های مختلف این مدرسه می تواند از یک تا سه هفته به طول انجامد.

یکی از سلاح هایی که سربازان آمریکایی برای استفاده از آنها آموزش داده اند به عنوان تیرانداز هوشمند شناخته می شود. این یک سیستم نوری است که به یک تفنگ استاندارد M4 متصل می شود و به سربازان این امکان را می دهد تا با دقت بیشتری اشیاء کوچک را هدف قرار دهند. این تفنگ یک گلوله 1.5 میلی متری را شلیک می کند ، که برای از بین بردن هواپیماهای بدون سرنشین در مقیاس غیرنظامی کافی است. با این حال ، دانش آموزان JCU مستقیماً به هواپیماهای بدون سرنشین شلیک نمی کنند. در عوض ، آنها بالن های متصل به هواپیماهای بدون سرنشین را شلیک می کنند. این بادکنک ها بسیار ارزان تر از هواپیماهای بدون سرنشین ساخته شده دشمن هستند و بادهایی که در اطراف قلعه سیل می شوند ، آنها را سخت تر می کند.

علاوه بر تیرانداز هوشمند ، دانش آموزان این مرکز نیز با هواپیمای بدون سرنشین تمرین می کنند. این سیستم یکی دیگر از دستگاه های دستی است ، اما به جای شلیک گلوله ، پالس های الکترونیکی را ارسال می کند که آن را غیرفعال می کند. اگرچه برخی از هواپیماهای بدون سرنشین نظامی بزرگتر با فناوری ضد جبهه ساخته شده اند ، اما این نگران کننده در مورد مدل های تجاری نیست.

منبع: Rosiato