در دقیقه 5 ، پرسپولیس و گلگوار یکی از حساس ترین لحظات مسابقه را بازی کردند. این بازی بدون گل به ثمر رسید و هر دو تیم به دنبال راهی برای باز کردن دروازه حریف بودند. در این صحنه ، گلها ، با یک ضدحمله سریع و زایمان طولانی ، مسعود زاهار کاظمینی را در یک موقعیت واحد با الکسیس گوندوز قرار دادند. این فرصت می تواند سرنوشت بازی را تغییر دهد ، اما خروج سریع و واکنش عالی گوندوز مانع از گلزنی گل شد.

زاهاری ، که همیشه به دلیل سرعت زیاد خود را در موقعیت های خوبی قرار می دهد ، در این صحنه فرار خوبی داشت و از مدافعان پرسپولیس فاصله گرفت. اما درست در حال حاضر او می توانست تیم خود را با یک ضربه دقیق پیش بینی کند ، بی اعتمادی به عزت نفس و تصمیم عجولانه این فرصت طلایی را به وجود آورد. قبل از گلهای زیبا ، او گاهی اوقات به اندازه کافی در چنین شرایطی تمرکز نمی کند و بهترین انتخاب را نمی کند.

در مقابل ، گوندوز ، که در بازی مقابل آل -هلال عملکرد بالایی داشت و چهار گل خود را به دست آورد ، این بار در نقش یک دروازه بان قابل اعتماد ظاهر شد. او توپ را متوقف کرد و تیم خود را با سرعت و تصمیم صحیح برای استفاده از پا در بازی نگه داشت. این واکنش حیاتی ، پرسپولیس را از یک گل احتمالی نجات داد و چند دقیقه بعد هندی ها توانستند دروازه بان را توسط فرمانده دورسون بشکنند.

این صحنه تأثیر زیادی در روند مسابقه داشت. اگر زاهاری در آن لحظه با آرامش بیشتری برخورد کرد ، شاید گلبر بتواند مسیر بازی را تغییر دهد. اما این فرصت از دست رفت و پرسپولیس بلافاصله در حملات بعدی به ثمر رسید. سرانجام ، واکنش گوندوز به یکی از نقاط عطف بازی تبدیل شد و نشان داد که چگونه یک دروازه بان می تواند جهت انتقاد را تغییر داده و یک کلینیک ارزشمند را ضبط کند.