کوهی که بین برف و یخ در قطب جنوب پنهان شده است، از بالا بسیار شبیه به یک هرم مصر باستان است. اما برای ساختن این قله نیازی به تلاش افراد باستانی ناشناخته یا بیگانگان فضایی نبود. این کوه در نتیجه یک روند آهسته و مداوم فرسایش شکل گرفته است.

به گزارش فرادید؛ این کوه هرمی شکل که هنوز نام رسمی ندارد، در سال 2016 وارد اینترنت شد، اما دانشمندان مدت ها قبل از آن از وجود آن اطلاع داشتند. موری پلتو، استاد علوم زیست محیطی در کالج نیکولز در ماساچوست، گفت: پایگاه تحقیقاتی دانشمندان آب و هوا در جنوب کوه در منطقه ای به نام تپه های پاتریوت است و «می توانید کوه را از آنجا ببینید».

ارتفاع هرم قطب جنوب حدود 1265 متر است که یک پنجم ارتفاع دنالی، بلندترین کوه آمریکای شمالی است. این کوه دارای چهار طرف شیب دار است و در رشته کوه الزورث جنوبی واقع شده است. زنجیره ای از قله های ناهموار اولین بار در سال 1935 توسط لینکلن الزورث، هوانورد آمریکایی در طی یک پرواز مشاهده شد.

این منطقه به خاطر فسیل های 500 میلیون ساله تری لوبیت ها و سایر موجودات مربوط به دوره کامبرین (541 میلیون تا 485.4 میلیون سال پیش) مشهور است.

شاید کناره های این کوه در طی صدها میلیون سال فرسایش به شکل هرمی تراشیده و صیقل داده شده باشد. به ویژه، این کوه ممکن است در معرض نوعی فرسایش قرار گرفته باشد که به فرسایش «یخچال-ذوب» معروف است. در این نوع فرسایش، آب و برف در روز شکاف های کوچکی را پر می کند و در شب یخ ​​می زند. همانطور که افلاطون گفت، هنگامی که این آب یخ می زند، منبسط می شود، شکاف ها را گسترده می کند و در نهایت تکه های بزرگ سنگ را از کوه می کند.

به گفته افلاطون، سه طرف کوه هرمی با سرعت یکسانی فرسایش یافتند، در حالی که ضلع چهارم (خط الراس شرقی) به طور مستقل تشکیل شد.

پلتو افزود، فرسایش ناشی از ذوب یخچال‌ها احتمالاً کوه‌های هرمی شکل دیگری مانند Matterhorn در کوه‌های آلپ سوئیس را نیز شکل داده است.

زمانی که هرم قطب جنوب در سال 2016 در فضای مجازی رایج شد، تئوری های توطئه مختلفی برای توضیح شکل و نماد خاص آن ارائه شد. این نظریه پردازان اینترنت در مورد تمدن فراموش شده یا حتی مداخله بیگانگان فضایی حدس و گمان می زدند!

اما همانطور که اریک ریگنوت، استاد علوم سیستم زمین در دانشگاه کالیفرنیا، برکلی، می گوید: «این فقط یک کوه است که شبیه یک هرم است. “اشکال هرم غیرممکن نیستند، بسیاری از رئوس تا حدودی هرمی هستند، اما معمولا فقط یک یا دو وجه مجزا دارند، و در میان آنها به ندرت یک چهار وجهی یافت می شود.”