اثاثه یک مطالعه جدید نشان داد که افرادی که تعامل اجتماعی بیشتری دارند زندگی بیشتری نسبت به سایرین دارند.

به گفته Business Insider ، Ferraro ، سالمندان که حداقل یک بار در ماه با دوستان و خانواده خود ملاقات کردند ، کمتر احتمال داشتند که بمیرند. طبق مطالعات جدید ، به نظر می رسد زندگی خطر مرگ را افزایش می دهد. تحقیقات جدید در مورد نیم میلیون نفر انجام شده است ، نشان می دهد که ملاقات با خانواده و دوستان حداقل یک بار در ماه با افزایش سن می تواند به افراد کمک کند تا زندگی طولانی تری داشته باشند. موضوع این مطالعه جدید رابطه بین ملاقات با دوستان یا خانواده و افزایش خطر مرگ بود. در حالی که مطالعات قبلی انزوای اجتماعی را با مرگ قبلی مرتبط می کردند ، مطالعات جدید اثرات احتمالی انواع مختلف تعامل اجتماعی بر زندگی را مورد بررسی قرار داده است. این مطالعه نشان داد که در حالی که همه اشکال تعامل اجتماعی بر افراد ، ملاقات با دوستان و خانواده ، شرکت در یک فعالیت گروهی هفتگی ، و نه تنها زندگی در بزرگترین اختلافات تأثیر می گذارد.

محققان از شرکت کنندگان این مطالعه در مورد پنج شکل مختلف تعامل اجتماعی پرسیدند. دو سؤال ذهنی وجود دارد: چقدر آنها می توانند به بستگان خود اعتماد کنند و چقدر تنها بودند و سه هدف: چقدر با دوستان و خانواده خود ملاقات کردند ، آیا در یک فعالیت گروهی هفتگی شرکت کردند و اینکه آیا تنها زندگی می کردند. محققان به طور متوسط ​​4.5 سال پس از مصاحبه اولیه به شرکت کنندگان رفتند. از 5 نفر ، شرکت کنندگان اولیه در این زمان جان باختند. در میان کسانی که جان باختند ، کسانی که هرگز با عزیزان خود ملاقات نکردند ، در معرض خطر مرگ بودند. این مطالعه نشان داد که حتی شرکت در فعالیت های گروهی هفتگی در صورت عدم شرکت دوستان و خانواده ، خطر را کاهش نمی دهد.

هامیچ فاستر ، نویسنده اصلی این مطالعه گفت: “جالب اینجاست که بازدیدهای مکرر خطر مرگ را فقط یک بار در ماه کاهش نمی دهد.” زندگی و انزوا به روش های دیگر ، مانند عدم انجام فعالیت های گروهی هفتگی یا ملاقات منظم با خانواده و دوستان ، نیز با 5 ٪ بیشتر مرتبط بود. فاستر ادامه داد: “ما همچنین سعی کردیم بسیاری از عوامل دیگر را که می تواند این یافته ها را توضیح دهد ، مانند سن افراد ، جنسیت ، وضعیت اقتصادی و اجتماعی آنها ، سیگار کشیدن و موارد دیگر در نظر بگیریم.” حتی پس از حذف این عوامل ، نتایج هنوز نشان داد که ارتباطات اجتماعی تأثیر قابل توجهی در مرگ دارد. البته محققان محدودیت های مطالعه را نیز برجسته کردند و گفتند که این یافته ها ممکن است برای همه صدق نکند.

فاستر توضیح داد که این مطالعه نمی تواند ثابت کند که فقدان روابط اجتماعی باعث مرگ می شود ، اما انزوا و تنهایی می تواند سلامت را تضعیف کند. وی گفت: برای دستیابی به نتایج قابل اطمینان تر ، تحقیقات بیشتری لازم است. این مطالعه همچنین کیفیت ارتباطات اجتماعی را اندازه گیری نکرد ، بلکه فقط تعداد آنها را اندازه گیری کرد. فاستر در مورد تحقیقات جدید خود گفت: “انسان ها واقعاً پیچیده هستند و همین مورد است.” اقدامات ما در این مطالعه در مقایسه با توانایی انسان بسیار خام است ، اما این مطالعه هنوز بسیار دقیق است ، و اکنون ما بررسی خواهیم کرد که چگونه اهمیت انواع مختلف ارتباطات اجتماعی و مرگ زودرس را بررسی خواهیم کرد. “

ارتباط بین تعامل اجتماعی و ماندگاری چیز جدیدی نیست. در حقیقت ، اغلب به عنوان یک عامل اصلی در سبک زندگی در مناطق آبی جهان ، مکان هایی با بیش از 100 سال ذکر شده است. به عنوان مثال ، در اوکیناوا ، ژاپن ، یک سنت از Muayy وجود دارد که شامل زندگی در شبکه های اجتماعی قوی است. در جزیره یونان ایکاریا ، همچنین بخش مهمی از فرهنگ برای گذراندن خانواده است و وعده های غذایی فرصتی برای جمع آوری است. در حالی که شرکت کنندگان در مطالعه میانه و قدیمی تر ، فاستر گفت تحقیقاتی وجود دارد که افراد جوان نیز می توانند از ارتباطات اجتماعی بهره مند شوند و باید کار بیشتری برای افراد در هر سن انجام شود. فاستر گفت: “ما باید مداخلات و پشتیبانی های بیشتری را در سطح جامعه مشاهده کنیم که ارتباطات اجتماعی را آسانتر ، محتمل تر و با کیفیت تر می کند.” “به عنوان مثال ، مراکز اجتماعی ، پارک ها ، مکان ها و فعالیت هایی که با روابط با کیفیت بالا برای افراد آسان می شود.”