سربالایی هارون سلیماناستاد دانشگاه مک گیل و تحلیلگر ارشد نیوزویک

طبق مجله نیوزویک ، دونالد ترامپ همیشه به خاطر اظهارات غیرمعمول و گاه غیر منطقی خود شناخته شده است ، اما هنگامی که اغراق های وی برای دستیابی به یک هدف استراتژیک طراحی شده اند. او از این اغراق ها برای منحرف کردن توجه ، تسلط بر چرخه خبر و راهنمایی بحث ها به مسیر مورد علاقه خود استفاده کرد. اما اکنون به نظر می رسد که این رویکرد جای خود را در هرج و مرج گرفته است.

چگونه ترامپ توجه را با برنامه غزه منحرف می کند؟

امروز ، ترامپ شخصی است که در چند هفته اول ریاست جمهوری دوم خود ، از یک تصمیم بحث برانگیز به دیگری گرفته می شود ، تا حدی که حتی نزدیکترین هواداران وی با او مشکل داشته اند.بشر اظهار نظر اخیر وی در مورد غزه حتی یکی از برنامه های ضعیف نیست. این یک مرد خیالی تب است که به نظر می رسد اساسی ترین اصول تاریخ ، دیپلماسی یا استراتژی نظامی را می داند.

واقعیت این است که غزه نواری از سرزمین جنگ و به شدت مورد مناقشه در قلب یکی از پیچیده ترین و طولانی ترین درگیری های معاصر است. این ایده که ایالات متحده به راحتی می تواند کنترل اوضاع را به دست بگیرد و آن را به یک منطقه ساحلی مجلل تبدیل کند ، چیزی است که اگر وحشتناک نباشد مسخره خواهد بود.بشر این طرح چگونه اجرا می شود؟ آیا ترامپ پیشنهاد می کند که نیروهای آمریکایی دو میلیون فلسطینی را مجبور کنند؟ آیا ارتش ایالات متحده برای ایجاد ویرانه های این فاجعه انسانی به اقامتگاه های لوکس است؟ حتی برای عجیب ترین استانداردهای ترامپ ، این طرح بسیار فراتر از معمول به نظر می رسدبشر اگر می خواهیم بدبین تر تفسیر کنیم ، این چیزی نیست جز یک تلاش ناامید کننده برای حواس پرتی توجه؛ ؛ تلاش غیرقانونی برای دور نگه داشتن ما از چیزهایی که ترامپ نمی خواهد به آن بپردازد.

آیا ایلان مشک از رئیس جمهور آمریکا قدرتمندتر است؟

در اینجا ، ما با پدیده ای روبرو هستیم که ممکن است تغییر نقش های قدرت نامیده شود. تغییری که در آن ، در طی آن ایلان مسک به شخصیتی تبدیل شده است که تأثیر عملی و تصمیمات آن فراتر از رئیس جمهور رسمی ایالات متحده است. این یک تئوری توطئه نیست ، بلکه توضیحی از حرکت قدرت در یک سیستم مدرن است.

در حالی که دونالد ترامپ هنوز با اظهارات غیر ضروری و سیاست های پراکنده تلاش می کند ، ماسک دائماً نفوذ خود را گسترش داده است.بشر امروز ، با تعدادی از شرکت ها و پروژه های کلیدی ، از Starlink گرفته تا زیرساخت های هوش مصنوعی و ارتباطی ، وی توانسته است شبکه ای از قدرت را ایجاد کند که نه تنها به فناوری های آینده کمک کند ، بلکه او را قادر می سازد تا مستقیماً بر افکار عمومی و حتی سیاسی تأثیر بگذارد. تصمیمات

توییتر یا X ابزاری منحصر به فرد به او داده است که در بسیاری موارد ممکن است فراتر از نفوذ رسانه های کاخ سفید باشد.بشر Starlink ، شبکه ای که اینترنت را در بحران و جنگ نگه می دارد ، به او اجازه می دهد نه تنها یک بازیگر اقتصادی بلکه یک بازیگری ژئوپلیتیکی باشد. در عین حال ، در زمینه هوش مصنوعی ، ماسک مسیرهای آینده این فناوری را تعیین می کند. در مقابل ، ترامپ همچنان اظهارات غیرواقعی را در مورد توسعه املاک و مستغلات در مناطق جنگ -متولد شده ، که هر روز از واقعیت های این میدان دور است ، ادامه داده است.

این وضعیت یک درگیری آشکار ایجاد کرده است. در یک سیستم دموکراتیک ، رئیس جمهور باید در دستور کار ملی نقش تعیین کننده ای ایفا کند. اما آنچه امروز می بینیم رئیس جمهور است که گویی توانایی تمرکز روی واقعیت را از دست داده است و در مقابل ، شخصی مانند ایلان مسک ، که اگرچه بسیار ناپایدار و پراکنده است ، اما هنوز هم معیارها و سیاست های کلیدی را در زمینه فناوری تعریف می کند و اقتصاد

این تضاد سیستم دموکراتیک و نقش سنتی رهبران سیاسی را به چالش می کشد. از یک طرف ، ترامپ به شخصیتی غیرقابل پیش بینی تبدیل شده است که حتی وفادارترین هواداران خود را نیز گیج کرده است. از طرف دیگر ، ماسک با وجود انتقادات گسترده ، به طور فزاینده ای نقش سازنده اصلی سیاست را ایفا می کند.

ترامپ در مسیر بی ثباتی ؛ آیا آمریکا می تواند او را کنترل کند؟

اگر هر رهبر دیگری در جهان چنین پیشنهادی را ارائه دهد ، احتمالاً واکنش ها ترکیبی از تمسخر خواهد بود. تصور کنید امانوئل ماکرون اعلام کرد که سودان را اشغال خواهد کرد و آن را به یک توچال اسکی تبدیل می کند یا نخست وزیر ژاپن می خواهد اوکراین را به یک پارک تفریحی تبدیل کند. چنین ادعاهایی نه تنها توسط رسانه ها و سیاستمداران ، بلکه توسط عموم مردم به عنوان نشانه عدم تعادل یا صلاحیت مدیریت جدی صورت گرفت.

اما در مورد ترامپ ، اوضاع متفاوت است. جامعه جهانی و حتی بسیاری از ناظران داخلی از بیان حقیقت در مورد رفتار او خودداری می کنند: این رفتار عادی نیستبشر برخلاف اولین ریاست جمهوری وی ، هنگامی که هنوز برخی محدودیت ها به او تحمیل شده بود ، در دوره دوم ، هیچ کس نمی خواهد یا نمی تواند او را مهار کند. نتیجه این آزادی عمل یک آشفتگی بی سابقه استبشر نیویورکر در ماه نوامبر پیش بینی کرده بود که دور دوم ریاست جمهوری ترامپ به “تور جهانی برای انتقام” تبدیل می شود و اکنون همین پیش بینی در حال تحقق است. سیاست ها ، تصمیمات متناقض و ریاست جمهوری که به نظر می رسد آستانه فروپاشی از ابتدا بوده است ، این دوره را چیزی شبیه یک نمایش مضحک اما خطرناک کرده است.

نیویورک تایمز گزارش داد فقط دو هفته کافی بود تا دولت دوم ترامپ را به یک تمسخر بین المللی تبدیل کندبشر سوال اصلی این است که تا چه اندازه این وضعیت می تواند قبل از اینکه شخص دیگری بتواند وانمود کند عادی است ادامه یابد؟