در طول جنگ ویتنام ، اولین هواپیمای توپ نیروی هوایی ایالات متحده ، AC-2 ، اعلام شد.

در اصل ، این هواپیما برای تهیه آتش سوزی ثابت ، دقیق و ثابت در اهداف زمینی در مناطقی که برای سایر هواپیماها بسیار چالش برانگیز بودند ، ساخته شده است. برای این منظور ، این هواپیما یک طراحی بال ثابت بود و مجهز به مسلسل های سنگین بود ، یک مدل 3.5 میلی متری که می تواند 2 گلوله در ثانیه شلیک کند.

این نام کد شبح بود و به عنوان The Puff the Magic Dragon برای عصبانیت که می توانست در هنگام حملات شبانه به دشمن بریزد ، معروف بود. نقش موفقیت آمیز AC-2 در جنگ منجر به توسعه سایر هواپیماهای توپ بر اساس این مفهوم شد که یکی از آنها هیولا AC-2 است.

AC-2 برای اولین بار در اواخر جنگ ویتنام ظاهر شد و نسخه مشتق C-1 هرکول یک هواپیمای حمل و نقل سنگین نظامی با ظرفیت بالا بود. در این پیکربندی ، C برای محموله به معنای حمل و نقل به AC برای Attack-Cargo است ، این به معنای حمل و نقل تهاجمی است و این به معنای فضای کافی برای بسیاری از انواع سلاح ها و مهمات است.

AC-1 بسیار مسلح بود و نه تنها حامل زرادخانه بزرگی از سلاح ها ، بلکه برای استفاده بیشتر از آن طراحی شده است. حتی با وجود یک سلف ارواح و چندین بار کشنده تر ، این هواپیما به عنوان فرشته مرگ شناخته می شد. بیایید به هواپیماهای اسلحه خانوادگی AC-1 نگاه کنیم تا ببینیم این نام چقدر توجیه شده است.

مدل اولیه AC-2 نیرویی بود که از ابتدا بسیار ترسناک و قدرتمند به نظر می رسید

AC-2 برای اولین بار از یک هواپیمای حمل و نقل سنگین توسط راکول آمریکای شمالی به یک توپ بسیار ترسناک تبدیل شد. نسخه اولیه آن در زمینه چابکی بسیار آسیب دیده بود که یکی از نقاط ضعف اصلی AC-1 است. مدل اصلی AC-4A بود که می تواند تا 1.5 کیلوگرم وزن داشته باشد و در صورت بارگیری کامل تا 5 کیلومتر در ساعت سرعت یابد. این هواپیما به طول بیش از 1.5 متر و با طول 1.5 متر ، در هر میدان نبرد یک خواب زمستانی ترسناک بود. سلاح های آن شامل چهار توپ در دو اندازه مختلف و دو مینی برون مینی مینی بود.

با این حال ، مشکل چنین زرادخانه این است که فاقد دامنه زیادی است و یک هواپیمایی بزرگ خانواده AC-1 می تواند هنگام پرواز در ارتفاع کم بسیار آسیب پذیر باشد و در استفاده بهینه از توپ های آن قابل پیش بینی است. به همین دلیل ، از هواپیما معمولاً بعد از تاریکی استفاده می شود و اهداف خود را با استفاده از یک سنسور پیچیده تلویزیون برای شرایط روشنایی تنظیم می کند.

موزه ملی نیروی هوایی ایالات متحده نمونه ای از نوع اول این هواپیمای ترسناک را به نمایش گذاشته است ، یک هواپیمای ویژه که از آن به عنوان فرشته مرگ در اسلام به عنوان عزرایل یاد می شود. نکته قابل توجه و ترسناک این است که خانواده AC-2 با گذشت زمان قدرتمندتر می شوند.

نسخه های بعدی AC-2 دارای قدرت و قابلیت های عالی بود

نکته اصلی مرگبار مدلی مانند AC-1 برای اطمینان از سلاح های آن است. به منظور تسهیل این امر ، تعداد بیشتری از اعضای خانواده به مرور زمان معرفی شدند. AC-4H که فقط چند سال بعد در اوایل دهه 1980 به میدان آمد ، مجهز به قدرت بیشتری در موتور در قالب چهار توربوپوپراپس آلیسون T1-A-1 بود- سلاح های آن نوع H مجهز به توپ های کالیبر بالاتر متشکل از توپ های 2 میلی متر و 2 میلی متر بود. پس از آن ، AC-4U برای پشتیبانی از توپ های 2 میلی متر و 2 میلی متر خود با یک هویویتز 2 میلی متر مسلح شد.

ارتقاء محدود به قدرت تیراندازی نبود ، بلکه توانایی زنده ماندن و استفاده نیز بود. به عنوان مثال ، AC-1U به لطف افزودن قابلیت فشرده سازی در کابین ، سقف عملیاتی پرواز بسیار بالاتری نسبت به مدل قبلی خود داشت. با این حال ، مهمترین و مهمتر از همه ، این خانواده در طول تاریخ طولانی خود یک هواپیمای برجسته و ترسناک توپ بوده است. در مراسمی به مناسبت پایان آخرین سرویس AC-1U در سال 2 ، پایگاه نیروی هوایی Canon گزارش داد که کاپیتان هارون مغون از عملیات ویژه عملیات ویژه آرون اعلام کرد: “هواپیمای جنگی و اسکادران پرندگان در جنگ هستند علیه تروریسم. ” با این حال ، مدل های نهایی AC-2 مجهز به سلاح های قدرتمندتر خواهند بود.

فرشته مرگ چقدر قدرتمند بود؟

تا اول ژوئیه ، هواپیمای AC-1 Ghostrider ، رمز عبور از نوع J شد. بسته به اینکه مأموریت آن چیست ، می توان آن را به مجموعه ای از سلاح های قابل توجه مجهز کرد. بسته مهمات هدایت شده از هواپیما شامل موشک های AGM-1 Griffin و AGM-1 Hellfire و همچنین بمب های کوچک GBU-1 بود. این موشک ها هرکدام چیزی منحصر به فرد برای ظرفیت جنگنده می دهند. در حالی که Hellfire در برابر سلاح های زرهی زمینی دشمن مانند تانک ها و استحکامات بسیار مؤثر است ، موشک های گریفین بهترین استفاده از اهداف سبک تر را دارند. آنها برای محدود کردن تهدید نیروهای همسایه در میدان نبرد طراحی شده اند.

واضح است که چرا این زرادخانه جدید چنین افزودنی های ارزشمندی برای دارایی های توپ بود. با این حال ، این هواپیما نمی خواست فرشته مرگ برای متحدین و دوستان خود باشد ، بنابراین تخریب زره سنگین دشمن و تحویل آتش و ضمن کاهش خطر برای خود ، فقط هواپیما را حتی از گذشته قدرتمندتر می کند.

به طور خلاصه ، AC-2 به دلیل قدرت آتش سوزی خارق العاده و متنوع به عنوان فرشته مرگ شناخته می شود. تجلی قدرت آن شاید هویتزر غول پیکر آن است که توسط نسل های مختلف AC-2 استفاده می شود. این سلاح 2 میلی متری ، طبق گفته CNN ، “بزرگترین قطبی است که بر روی یک هواپیمای بال ثابت نصب شده است. طبق گفته منبع ، ضربه شلیک گلوله سنگین ، که وزن آن 1.5 کیلوگرم است” ، آنقدر قوی است که 2 را تحت فشار قرار می دهد دم به سمت راست. “

تاریخ عملیاتی AC-1

قدرت این هواپیمای توپ در مکالمه سرگرد جوش بورس با CNN شرح داده شده است: “نکته منحصر به فرد در مورد AC-1 میزان آتش سوزی است که به ارمغان می آورد ، مبلغ مهمات … و میزان زمان پیمایشی که می توانیم فراهم کنیم.” سریال جنگنده کانال اسمیتسونیان آن را “بزرگترین توپخانه پرندگان جهان” می نامد. دشمنان ایالات متحده نیز از آن به عنوان جهنم در بهشت ​​یاد می کنند.

این هواپیما پر از سلاح است ، اما شهرت آن به عنوان فرشته مرگ بیشتر است. AC-1 یک فرشته نگهبان برای نیروهای دوستانه است ، و ژنرال مایکل کونلی ، ژنرال نیروی هوایی ایالات متحده ، در تاریخ 4 دسامبر به منطقه جنگ گفت: این آزادی است که بالاتر از ما است و دانستن اینکه کسی در آنجاست و آنها را تماشا می کند. “

AC-2 در چندین درگیری نقش اساسی داشته است. در جنگ ویتنام ، AC-1 ها نقش مهمی در دفاع از متفقین ویتنام جنوبی و از بین بردن زره های سنگین دشمن ایفا کردند. در دهه 1980 ، عملیات خشم فوری و آرزوهای عدالت از AC-2 برای حمایت از حملات هوایی و دقیق به اهداف کلیدی عراقی استفاده کرد و این نقش ارزشمند را ادامه داد تا اینکه ایالات متحده-وقتی آنها بخش مهمی از اشغال فلوجه توسط یونایتد بودند ایالات- و فراتر از آن. AC-1J Ghostrider هنوز در خدمت است ، اما جایگاه آن در درگیری های آینده نشانه سوالات جدی است. با این حال ، AC-1 و مشتقات آن مطمئناً خود را به عنوان فرشته مرگ مناسب اثبات کرده اند.