در دنیای مدرن ، تبدیل به گرما به دستگاه هایی مانند کولرهای گازی و یخچال بستگی دارد. اما در گذشته ، تمدنهای باستانی بدون برق و فناوری پیشرفته روشهای هوشمندانه ای را برای خنک کردن شهرها و خانه های خود اختراع می کردند. از معماری هوشمندانه گرفته تا استفاده از باد ، آب و سایه ، این راه حلها به حدی کارآمد بودند که امروزه هنوز الهام بخش معماران مدرن هستند.

چرا خنک شدن شهرها در دوران باستان لازم بود؟

طبق اخبار آنلاین ؛ در گذشته ، انسان به جای استفاده از سیستم های مکانیکی خنک کننده ، از مصالح ساختمانی خاص ، چیدمان هوشمندانه ساختمانها و جریان هوای طبیعی برای کنترل دما استفاده می کرد. این روشها نه تنها کارآمد بودند ، بلکه برخلاف روشهای مدرن مدرن ، آنها هیچ تأثیر منفی بر محیط زیست نداشتند.

تمدنهای باستانی در مناطق گرمسیری جهان ، از بیابان های مصر گرفته تا دشتهای حاصلخیز بین النهرین و شبه قاره هند ، نیاز شدید به روشهای خنک کننده داشتند. حال بیایید ببینیم که چگونه آنها قادر به تحمل شرایط زندگی خود بدون برق و تجهیزات مدرن بودند.

1. مصر باستان: خنک کننده با کمک باد و آب

مصریان باستان خانه ها و معابد خود را با استفاده از معماری هوشمندانه ، آسیاب های بادی و سیستم های تبخیر بدون نیاز به برق خنک نگه داشتند.

• معماری هوشمند و مواد مقاوم در برابر گرما

در مصر باستان ، مردم از آجرهای گل ساخته شده از رودخانه نیل استفاده می کردند. این آجرها عایق حرارتی عالی بودند و از ورود گرما به خانه ها در طول روز جلوگیری می کردند. در شب ، این آجرها گرمای ذخیره شده و دمای متعادل را آزاد کردند.

• تاپ ها: برج های گیرنده باد

یکی از نوآوری های مصریان استفاده از برج های گیرنده باد به نام اعداد بود. این برج ها به عنوان دودکش عمل می کنند که هوای خنک را از بالا گرفته و به داخل ساختمان هدایت می شود. جریان هوا باعث کاهش دما و تهویه طبیعی فضای داخلی خانه ها شد.

• تبخیر آب

مصریان از پنجره هایی که در آب خیس شده بودند برای خنک کردن فضای داخلی استفاده کردند. هنگامی که باد از این تشک های مرطوب عبور کرد ، آب را تبخیر می کند و هوای خنک تری را به داخل خانه ها می آورد.

2. بین النهرین: شهرهایی با دیوارهای ضخیم و آبراههای زیرزمینی

قنات در کاشان

تمدن بین النهرین ، از جمله شهرهایی مانند بابل و UR ، در یکی از گرمترین و خشک ترین مناطق جهان واقع شده بود. مهندسان در آن زمان گرما را با استفاده از مواد مناسب و طراحی شهری هوشمند به حداقل می رسانند.

• خانه هایی با دیوارهای مشترک

یکی از راه حل های مردم بین النهرین ساخت خانه ها در کنار هم بود. این امر باعث می شود که نور خورشید حداقل به دیوارها ضربه بزند و دمای داخلی خانه ها را پایین بیاورد.

• آبراه زیرزمینی و آسیاب بادی

آنها همچنین از آبراه های زیرزمینی (به نام قنات) برای هدایت آب خنک به خانه ها استفاده کردند. با استفاده از بادها ، سیستم از آب خنک عبور می کند و سپس خانه را هدایت می کند.

1. هند باستان: حوضچه های آب و دیوارهای شبکه

هند باستان به دلیل تابستان های بسیار گرم و مرطوب ، به راه حل های خنک کننده هوشمندانه نیاز داشت.

• حوضچه ها و استخرها

در شهرهای باستان هند ، حوضچه های بزرگی ساخته شده است که علاوه بر تأمین آب لازم ، هوای خنک را در اطراف آنها با تبخیر توزیع می کند. همچنین ، چاه های پله یا اعتقادات در مناطقی با آب و هوای خشک ساخته شده است تا آب را در سطح پایین تر نگه دارد و فضای اطراف آن را خنک کند.

• دیوارهای شبکه

هند باستان همچنین تکنیک جالی (دیوارهای مشبک) را بدست آورد. این دیوارها دارای سوراخ های کوچکی بودند که هوا را در داخل ساختمان سوق می دهد. طبق اصل ونتوریایی ، هنگامی که هوا از این سوراخ های باریک عبور می کرد ، سرعت آن افزایش یافته و فضای داخلی ساختمانها را خنک می کند.

1. یونان باستان و روم: چشمه ها و معماری پایدار

تمدنهای یونانی و رومی به دلیل آب و هوای مدیترانه به راه حل های ویژه ای برای خنک نگه داشتن شهرها و ساختمانها نیاز داشتند.

• چشمه ها و قنات ها

رومی ها از قنات ها برای انتقال آب از مناطق دور به شهرها استفاده می کردند. آب در چشمه های عمومی جاری شد و فضای اطراف آن را خنک کرد. آنها همچنین در دیواره های ساختمانها ، لوله های خاک رس برای کاهش دمای داخلی ساختمانها قرار داده اند.

• حیاط مرکزی

در معماری یونانی و رومی ، خانه ها حیاط اصلی داشتند. این حیاط ها باعث شد هوای گرم در طول روز و خارج از خانه صعود کند. در شب ، هنگامی که درجه حرارت کاهش یافت ، این فضای هوای خنک را ذخیره کرده و از ورود گرما روز بعد جلوگیری می کند.

نتیجه گیری: درسهایی از گذشته برای آینده

روشهای خنک کننده در زمان های قدیم نشان می دهد که بدون استفاده از برق مدرن و سیستم های مدرن ، دمای محیط را می توان به طور مؤثر کنترل کرد. این تکنیک ها از معماران امروز الهام می گیرند تا شهرهای پایدارتر و کمتری را طراحی کنند.

اگر به تاریخ نگاه کنیم ، می فهمیم که انسانها همیشه توانسته اند با شرایط آب و هوایی خود سازگار شوند. شاید اکنون زمان استفاده از هوش و خلاقیت اجداد برای ایجاد یک محیط خنک تر و پایدارتر به جای وابستگی بیش از حد به فن آوری های بالا باشد.