دور– استیون A کوک ، یک ستون نویس در مجله سیاست فارن و محقق ارشد در خاورمیانه و مطالعات آفریقا در شورای روابط خارجی ایالات متحده.

یکی از ویژگی های ریاست جمهوری ایالات متحده این است که مردم باید سخنان رئیس جمهور را جدی بگیرند ، حتی اگر این کلمات غیر منطقی یا بحث برانگیز باشند. در همین راستا ، پیشنهاد دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریكا برای تسهیل پاکسازی قومی در نوار غزه و سپس متعلق به این منطقه نمونه ای از این اظهارات بود. اگرچه درگیری بین اسرائیل و فلسطینی ها به راه حل های جدیدی نیاز دارند و وضعیت نوار غزه چالش های پیچیده ای دارد ، اما به نظر می رسد نه تنها از نظر اخلاقی بلکه غیر واقعی است.

اصرار ترامپ در دستگیری غزه ؛ توهم که منطقه را می کشد

دونالد ترامپ ادعا کرد که رهبران جهان و کشورهای منطقه از این طرح حمایت می کنند ، اما شواهد برعکس نشان می دهد. پس از دیدار ترامپ با نتانیاهو ، عربستان سعودی بیانیه ای صادر کرد و بر حمایت از آن از راه حل دو کشور تأکید کرد. مصر و اردن همچنین آشکارا با ایده انتقال فلسطینی ها به قلمرو خود مخالف بودند ، حتی اگر مخالفان با از دست دادن بودجه ایالات متحده به پایان برسند. حتی مهاجران اسرائیلی از این پیشنهاد حمایت نکردند زیرا آنها خواستار بازگشت به نوار غزه براساس اعتقادات مذهبی مذهبی خود بودند ، نه توسعه دهندگان ما در این منطقه برای ساخت هتل های لوکس. با وجود این مخالفت ، ترامپ هنوز بر این ایده اصرار داشت و ادعا کرد که مردم از آن حمایت می کنند. ادعایی که ممکن است فقط بر اساس تأیید چندین دوست در مارالاگو در نیمه شب شکل گرفته باشد.

نگرانی اصلی این است که ترامپ در پاسخ به انتقاد گسترده از وی ، احساس می کند که باید علیه همه دیگران عمل کند ، و پیشنهاد بحث برانگیز وی ، یعنی پاکسازی استعمار قومی و جدید ، به سیاست رسمی ایالات متحده در خاورمیانه تبدیل می شود.

امکان سنجی چنین طرحی را می توان با یک نگاه واقع گرایانه بررسی کرد. بدون شک ، نیروهای مسلح ایالات متحده توانایی اشغال نوار غزه را دارند ، اما این امر بدون تلفات گسترده انسانی امکان پذیر نخواهد بود. با وجود تلاش های مکرر اسرائیل برای سرکوب حماس ، این گروه همچنان یک نیروهای مسلح قدرتمند در غزه است. آیا رئیس جمهور ایالات متحده فکر می کند که نیروهای حماس بدون مقاومت منطقه را ترک می کنند و به شبه جزیره سینا پناه می برند؟ پاسخ این سؤال واضح است: چنین سناریویی به هیچ وجه عملی نخواهد بود.

تصور دونالد ترامپ مبنی بر اینکه فلسطینی های غیرنظامی داوطلبانه غزه را ترک می کنند و به مناطق “زیبا” و “رویایی” مهاجرت می کنند که در ذهن او شکل گرفته است ، نشان دهنده سوء تفاهم وی از واقعیت های تاریخی و روانی منطقه است. برای کسانی که از تاریخ فلسطین غافل هستند ، چنین سناریویی ممکن است محتمل به نظر برسد ، اما برای مردم فلسطین غزه این بیش از یک شهرک جنگ است. این منطقه نمادی از سرزمین فلسطین و یادآوری مداوم فاجعه ای است که فلسطینی ها آن را “نقبا” می نامند. رویدادی که بسیاری را به پناهندگی در غزه سوق داد و تأثیر عمیقی بر هویت و مقاومت آنها داشت.

خروج اجباری فلسطینی ؛ سناریوی غیرممکن ترامپ در غزه

حتی با وجود شرایط دشوار زندگی در غزه ، این منطقه هنوز بخشی از سرزمین فلسطین و شاهد زنده بی عدالتی تاریخی است. ترامپ ممکن است این واقعیت را نادیده بگیرد ، اما اگر قصد دارد جمعیت فلسطین را از منطقه خارج کند ، باید این کار را با اجبار نظامی انجام دهد. چنین فرمان نه تنها از نظر اخلاقی و قانونی غیرقابل قبول است ، بلکه در چارچوب قوانین بین المللی جرم علیه بشریت محسوب می شود.

پیشنهاد دونالد ترامپ برای انتقال دو میلیون فلسطینی از نوار غزه و تصاحب منطقه نه تنها از نظر اخلاقی غیرقابل قبول است ، بلکه از نظر استراتژیک نیز یک عمل غیر منطقی و بی ثبات کننده است. این طرح دقیقاً برخلاف اهدافی است که خود ترامپ ادعا می کند در خاورمیانه تحقق یافته است. اجرای چنین سیاستی هرگونه امکان عادی سازی روابط بین عربستان سعودی و اسرائیل را از بین می برد و توافق های ابراهیم ، یکی از مهمترین دستاوردهای سیاست خارجی ترامپ در ریاست جمهوری اول خود ، به شدت تضعیف می شود. همچنین می تواند مبانی سیاست های منطقه ای ایالات متحده ، از جمله معاهدات مصر ، اسرائیل ، اردن و اسرائیل را تکان دهد.

علاوه بر این ، ایالات متحده درگیر درگیری گسترده منطقه ای نخواهد شد. سناریویی که هیچ کس ، حتی خود ترامپ ، حاضر نیست. قابل توجه است که ترامپ بارها بر مخالفت خود با ماجراهای خارجی ایالات متحده در طول مبارزات انتخاباتی خود تأکید کرده است. اما در شرایط فعلی و در سایه تصمیمات عجولانه ، به نظر می رسد که این موقعیت را کاملاً فراموش کرده است.

در برخی موارد ، سیاست های مخرب می تواند پایه و اساس تحولات مثبت باشد ، اما رویکرد ترامپ مطمئناً در این گروه نخواهد بود. او تنها با یک کنفرانس خبری ، اعتبار بین المللی ایالات متحده و منطقه ای را که قبلاً با بحران های بی شماری روبرو شده بود ، تضعیف کرد.